Międzyszkolny Ośrodek Gimnastyki Korekcyjnej i Kompensacyjnej w Starachowicach

Staw biodrowy – staw kulisty panewkowy łączący kończynę dolną z miednicą

                                                     Budowa stawu biodrowego

 

Ukrwienie stawu biodrowego

Staw biodrowy zaopatrują w krew dwa źródła:
Tętnice przyśrodkowa i boczna okalająca udo dochodzą do głowy kości udowej od strony szyi kości udowej.
Tętnica udowa zaopatrująca głowę kości udowej od strony panewki stawowej, przechodzi przez więzadło głowy kości udowej.

Jałowa martwica głowy k. udowej

Zaopatrzenie w krew stawu biodrowego ma duże znaczenie kliniczne. Uszkodzenie tej tętnicy może doprowadzić do martwicy głowy kości udowej. Uszkodzenie to występuje u dzieci między 3 a 9 rokiem życia. Objawia się bólem biodra i kolana.

                                          Więzadła stawu biodrowego

 

Przemijające zapalenie stawu biodrowego

Jest schorzeniem tajemniczym i słabo poznanym. Dotyczy głównie chłopców (stosunek 2:1), w wieku od 3 do 10 lat. W większości przypadków nie jest jasna przyczyna jego powstawania, choć wiadomo, że rozwija się często w czasie wirusowej infekcji górnych dróg oddechowych.
Objawem tej choroby jest nagły, rwący ból umiejscowiony w pachwinie i biodrze, promieniujący czasem do stawu kolanowego. Ból stawu kolanowego, nawet izolowany, u dzieci bardzo często świadczy o chorobie biodra. Dziecko zwykle zgłasza silny ból, utyka. Niekiedy zaprzestaje w ogóle chodzenia. Objawem jest znaczne ograniczenie ruchomości stawu biodrowego.
W przypadku przemijającego zapalenia zaleca się głównie odpoczynek, którego zadaniem jest odciążenie chorego stawu. Rodzice powinni organizować dzieciom takie zabawy czy zajęcia podczas których zachowają tzw. „ciszę mechaniczną”. Jest ona niezbędna by ograniczyć aktywność fizyczną i zmniejszyć ruch. Stosuje się także leczenie farmakologiczne, podając dziecku leki przeciwzapalne, głównie ibuprofen i diklofenak.

Dysplazja stawu biodrowego

Dysplazja stawu biodrowego to najczęstsza wada wrodzona, polegająca na zniekształceniu biodra. Najczęściej stwierdzana jest u płci żeńskiej, może współistnieć z innymi wadami wrodzonymi. Stwierdzono też rodzinne występowanie tej wady.
Dysplazja może występować w dwóch postaciach: jako czysta dysplazja, charakteryzująca się tylko wadliwym ukształtowaniem biodra, oraz dysplazja z przemieszczeniem głowy kości udowej poza panewkę (wrodzone zwichnięcie stawu biodrowego).

Dysplazja stawu biodrowego leczenie

Jest niezmiernie proste i polega na powolnym, stopniowym pokonywaniu oporu skróconych mięśni, powodujących ograniczenie odwiedzenia, aż do uzyskania pełnego odwiedzenia. Istotą leczenia jest scentrowanie głowy kości udowej na dno panewki. Takie scentrowanie głowy odciąża niedorozwinięty górny brzeg panewki. Aby utrzymać takie ustawienie biodra, stosuje się różnego rodzaju rozwórki, np. poduszkę Frejki, uprząż Pawlika, szynę Koszli

                                           Charakterystyka dysplazji stawu biodrowego

 

Ważne wskazówki

Stanie na jednej nodze np. na prawej, lewa k. dolna lekko ugięta, lewa strona miednicy opada, a prawa ustawiona wyżej, co powoduje wygięcie odcinka lędźwiowego w lewą stronę. Prawa strona miednicy podniesie się co spowoduje skrócenie mięśni po prawej stronie w odcinku  L. Kompensacyjnie tułów pochyla się w prawą stronę. Prawa kończyna jest w przywiedzeniu a lewa w odwiedzeniu.

Miednica skośna

Jeśli kolce biodrowe tylne górne i przednie górne jednego talerza biodrowego będą niżej lub wyżej niż drugiego talerza będzie to miednica skośna. Przyczyny: przykurcz zgięciowy w stawie biodrowym, kolanowym, jednostronne płaskostopie skraca funkcjonalnie kończynę dolną , a przykurcz zgięciowy w stawie skokowym wydłuża funkcjonalnie kończynę dolną.

Miednica skręcona

Jest to zaburzenie ustawienia talerzy biodrowych w trzech płaszczyznach i miednicy jako całości. Jeśli ustawienie kolców biodrowych tylnych górnych i przednich górnych będzie asymetryczne w stosunku do drugiego talerza. U osób ze skoliozą lewostronną lędźwiową miednica zrotuje się w lewą stronę, czyli prawa strona miednicy będzie bardziej wypchnięta niż lewa.

 

LITERATURA:

  • Abrams Peter, Atlas Anatomii, Świat Książki, Warszawa 2002
  • Dega Wiktor, Ortopedia i Rehabilitacja, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa 1984
  • Materiały ze szkolenia: Skoliozy- Diagnostyka i postępowanie fizjoterapeutyczne
  • Zdjęcia z Internetu
  • Portal fizjoterapeuty. pl